حالِ خوب گذشته است آنچه در این سالها دیدم در اغلب اوقات علاقهی وافر مردم به گذشته بوده است. این دلتنگی برای گذشته محدود به هیچ موضوع و زمینهای هم نمیشود. همهی مشاهیر ظاهراً در گذشته هستند و همهی نمودهای والای هنر و ادبیات هم همانجاست. خوب، خیلی طبیعیست که…
ادامهالویس حاجیچ در ۱۹۷۱ در گراچاچ بوسنیوهرزگووین بهدنیا آمده است. از مدرسهی هنرهای کاربردی سارایوو فارغالتحصیل شده و پس از جنگ بالکان مدتی را در اتریش و آلمان پناهنده بوده است. نمایشگاههایی از آثار هنری خود را در شهرهای اشتوتگارت، آخن و مونشنگلادباخ برگزار کرده است. او نویسندگی را در…
ادامهگاهی شده همانطور که میخواندهام، ساکت از جا برخاستهام. بعد تا خندهشان نگیرد، بهانهای جستهام: مدادی آوردهام، یا دنبال کبریتی سرگردان شدهام؛ و بر شاخهی صندلی دیگری، یا چینهی ماندهی مبلی، پر فروبستهام به ادامهی کتاب. بعضی کتابها در خود فرومیبرندمان؛ سرگردانمان میکنند بعضی کتابها. مرا با فیلسوف یا صوفی…
ادامهجان بنویل، برندهی جایزهی ادبی بوکر برای رمان «دریا» در ۲۰۰۵ و برندهی جایزهی ادبی آستوریاس، سالهاست که مینویسد. او در خانهای بزرگ شده که حتی یک جلد کتاب هم در آن نبود. پدرش مکانیک و مادرش خانهدار بود. بعدها برادر بزرگترش رمانی نوشت و البته خواهرش نویسندهی مشهوری شد…
ادامه