بیل در لواسان از دست بانوی انتقام‌جو می‌گریزد

«نگار»، مانند تمامی ساخته‌های پیشین رامبد جوان، در خلأ کامل ساخته شده‌. این خلأ صرفاً مربوط به نگاه اجتماعی به فیلم نیست بلکه بیشتر به دشواری توضیح فیلم‌های او در قالب جریان‌های سینمای ایران مربوط می‌شود و البته به یافتن خط سیری میان ساخته‌های مختلف او؛ پس توضیح «اسپاگتی در…

ادامه

ازرا پاوند: خودی یا دیگری

«تمام عمر‌ می‌دانستم که هیچ نمی‌دانم، بله، هیچ، و به ‌همین دلیل است که کلمات در دستان من از معنا تهی می‌شوند.» ازرا پاوند، در گفت‌وگو با گراتزیا لوی، ۱۹۶۳   پیش از جنگ جهانی اول ازرا پاوند یک امریکایی ساکن انگلستان بود. پس از جنگ جهانی اول رویای انگلیسی…

ادامه

قرمزهای غمگین

زنان فقط به روبه‌رو نگاه می‌کنند، اگر نتوانیم بگوییم آنها غمگین هستند قطعاً نمی‎توانیم بگوییم خوشحالند. تنها به جلو خیره شده‌اند حتی وقتی در کنار یکدیگر ایستاده‌اند. اشک‌های تیره را در گوشه‌ی چشم برخی از آنها می‌توان دید. اینها تازه‌ترین نقاشی‌های محمدعلی بنی‌اسدی هستند. حدود بیست تابلوِ تقریباً بزرگ با…

ادامه

راوی صدای بی‌صدا

علی‌اشرف درویشیان خواسته بود کنار صفرخان، رفیق دیرینش، دفن بشود؛ همان صفرخانی که سی‌ودو سال، در غیرانسانی‌ترین و طاقت‌فرساترین زندان‌ها، عمرش را گذراند و علی‌اشرف بود که صدایش را ثبت کرد. او روزها و روزها نشست و صدای پیرمردی شد که حتی رویاها و خواب‌هایش هم در زندان اتفاق می‌افتاد،…

ادامه