اسفندماه ۱۳۰۰، در خانوادهی غفاری پسری چشم به جهان گشود که نامش را فرخ گذاشتند. شاید خانواده تصور میکردند به سنت غفاریها این پسر هم کار سیاست، خاصه از نوع خارجهاش، را پیخواهد گرفت اما او از همان نوجوانی عشقِسینما از کار درآمد. پدرِ پدربزرگش، فرخخان امینالدوله، لقب فرخخان را…
ادامه
ای عزیزی که این را میخوانی! امروز که این را مینویسم، زمستان ۱۴۰۱ است و جامعهی ایران یکی از عجیبترین، تاریخیترین و البته هولناکترین روزهای خود را در تاریخ معاصرش از سر میگذراند. در این میان هنر، صنعت سرگرمی و رسانه به یکی از سرنوشتسازترین پیچهای تاریخی خود رسیده است.…
ادامه
اولین بار نام شهرام مکری را اواخر دوران دانشگاه شنیدم. در همان حرفها و بحثها و بوفهنوردیها یکی گفت یکی از بچههای سوره فیلم کوتاه میسازد و فرق دارد و یک چیزی خواهد شد. فرق داشتنش در سینمای ایران خیلی زود خود را نشان داد. در روزهایی که سفارشیسازی و…
ادامه
این روزها تصاویری از اثر «نمیتوانی به خودت کمک کنی» از دو هنرمند چینی به نامهای سان یوآن و پنگ یو، که در سال ۲۰۱۹ در دوسالانهی ونیز و پیش از آن در ۲۰۱۶ در موزهی گوگنهایم به نمایش درآمده بود، به همراه صدا و گفتاری در شبکههای اجتماعی فارسیزبان…
ادامه